و   یلدا

نام دخترکی است

شال می بافد

سیاه/ سفید

برای گردن سرد

 این زمستان

دستانت را به من بده

قدری گرمم کن

امضا: آدم برفی

شال گردن سفید

برگردن دودکش ها

سرمای زمستان سرمای زمستان

آواز خروس

پارس سگان گله

بارش برف

اشک اش را با شال گردن سپیدپاک می کند

مسافر دیزگاهی

در کوچه های تنگ

مجنون

باجیب های پر ازسنگ

«سگ های کوی لیلی هارند!»

گلدان هایتان زیبا

پنجره هاتان  آبی

کاش شیشه ها مات نبودند